Hymn Unii Europejskiej


Zapis nutowy Hymnu Unii Europejskiei,
muzyka: Ludwig van Beethoven,
słowa: Friedrich von Schiller,
słowa polskie: Konstanty Ildefons Gałczyński

Słowa Hymnu Unii Europejskiej
1. O, radości , iskro bogów
kwiecie elizejskich pól,
święta, na twym świętym progu
staje nasz natchniony chór.
Jasność twoja wszystko zaćmi,
złączy, co rozdzielił los
Wszyscy ludzie będą braćmi
tam, gdzie twój przemówi głos.

2. Patrz, patrz, wielkie słońce światem
biegnie, sypiąc złote skry,
jak zwycięzca i bohater
biegnij bracie tak i ty.
Radość tryska z piersi ziemi,
radość pije cały świat,
dziś wchodzimy, wstępujemy
na radości złoty ślad.

3. Ona w sercu, w zbożu, w śpiewie,
ona w splocie ludzkich rąk,
z niej najlichszy robak czerpie,
w niej największy nieba krąg.
Wstańcie, ludzie, wstańcie wszędzie,
ja nowinę niosę wam:
na gwiaździstym firmamencie
bliska radość błyszczy nam.

Wersja rozszerzona hymnu:

1. O Radości, iskro bogów,
Kwiecie Elizejskich Pól
Święta na twym świętym progu
Staje nasz natchniony chór.
Jasność twoja wszystko zaćmi
Złączy co rozdzielił los
Wszyscy ludzie będą braćmi
Tam gdzie twój przemówi głos.
2. Kto przyjaciel, ten niech zaraz
Stanie tutaj pośród nas,
I kto wielką miłość znalazł
Ten niech z nami dzieli czas.
Z nami ten, kto choćby jedną
Duszę rozpłomienić mógł.
Ale kto miłości nie zna,
Niech nie wchodzi tu na próg.
3. Patrz, patrz: wielkie słońce światem
Biegnie sypiąc złote skry,
Jak zwycięzca, jak bohater -
Biegnij, bracie, tak i ty.
Radość tryska z piersi ziemi,
Radość pije cały świat.
Dziś wchodzimy, wstępujemy
Na Radości złoty ślad.
4. Ona w sercu, w zbożu, w śpiewie,
Ona w splocie ludzkich rąk,
Z niej najlichszy robak czerpie,
Z niej - najwyższy niebios krąg.
Bracie, miłość niezmierzona
Mieszka pod namiotem gwiazd,
Całą ludzkość weź w ramiona
I ucałuj jeszcze raz.
5. Wstańcie ludzie, wstańcie wszędzie,
Ja nowinę niosę wam:
Na gwiaździstym firmamencie
Miłość, miłość mieszka tam.
Wstańcie ludzie, wstańcie wszędzie,
Ja nowinę niosę wam:
Na gwiaździstym firmamencie
Miłość, miłość mieszka tam!

IX Symfonia d-moll z udziałem chóru (opus 125) Monumentalna IX Symfonia stanowi ukoronowanie dorobku symfonicznego Beethovena.

Beethoven długo myślał o dodaniu zespołu ludzkich głosów do symfonii i gdy 1822 r. Londyńskie Towarzystwo Filharmoniczne złożyło u niego zamówienie na kolejne dzieło miał już w zanadrzu gotowe obszerne fragmenty. W 1815 r. zrodził temat Scherza, a w notatniku Beethovena z lat 1816 - 1817 zanotowane są puste kwinty otwierające pierwszą cześć, naszkicowany jest także jej pierwszy temat. Dopiero jednak w 1817 r. zarysowuje się konkretny plan tej symfonii. Zasadnicza praca jednak rozpoczęła się w 1823 roku bezpośrednio po ukończeniu partytury "Missa solemnis". Kompozytor całkowicie odizolował się od świata, w ciężkim trudzie i znoju (pamiętajmy, ze był już właściwie głuchy!)pisząc kolejne fragmenty.Najwięcej wątpliwości i kłopotów sprawiała Beethovenowi koncepcja finału. Od dawna fascynował go tekst ""Ody do radości"" Schillera. Wielokrotnie już próbował ubrać ja w dźwiękowa szatę, ale jakoś nie doprowadzał zamierzenia do szczęśliwej realizacji. Dopiero ukończona w 1824 r. IX Symfonia miała urzeczywistnić jego, młodzieńcze jeszcze zamierzenie. Możemy ja uznać za sumę wiedzy i doświadczeń kompozytorskich Beethovena.

Pierwsze wykonanie miało miejsce w Wiedniu 7 maja 1821 r. w Kartnertor Tlieater (głuchy kompozytor przyjął stojącą owacje publiczności).

Omówienie kolejnych części Symfonii.

Cześć pierwsza Allegro ma non troppo, un poco maestoso rozpoczyna się zamgloną, tajemnicza melodią, która będzie stale powracać w toku utworu, determinując swym zdecydowaniem dramatyczny charakter dzieła. Po chwili pojawiają się inne motywy bardziej radosne, lub bardziej tęskne... Z nich to Beethoven tworzy wspaniałą konstrukcje dźwiękową, która daleko wykracza poza ramy tradycyjnej formy sonatowej.

Cześć drugą stanowi Scherzo (Molto vivace). Niebywała jest jego witalnosc rytmiczna, a i nastrój staje się bardziej optymistyczny. Szeroko rozbudowane scherzo kryje w sobie kontrastowe do skrajnych jego części trio gdzie panuje sielska, pastoralna niemal atmosfera. Powolny fragment Adagio molto e cantabile rozpoczyna się niebiańsko brzmiącym tematem, wprowadzonym przez instrumenty dęte drewniane i przekazanym smyczkom, ukazuje się w coraz to innych przekształceniach. Niebiański nastrój zakłócają dopiero gwałtowne wejścia trąbek i rogów - zapowiedź słynnego Finału...

Dzikie akordy rozpoczynają tę cześć (Presto: Allegro assai). A potem następuje dziwny dialog - orkiestra przypomina główne myśli poprzednich części, na co wiolonczele i kontrabasy odpowiadają sugestywnym "recytatywem". Ten dialog przygotowuje wejście ludzkiego głosu. Baryton w pewnym momencie intonuje słowa samego Beethovena: "O bracia, nie takie tony! Pełną piersią w milsze uderzmy, górniejsze i bardziej radosne1!", i tak rozpoczyna się druga część Finału - cykl wariacji, rozwijających się w swobodnej formie ronda.

Chór i soliści (sopran, alt, tenor i baryton) podejmują strony Schillerowskiej Ody. Beethoyen tak zestawił kolejne wejścia, aby uzyskać efekt stopniowania - najpierw radości i szczęścia domaga się jednostka, potem cała ludzkość. Stopniuje napięcie aż do porywającej fugi "Seid umschlungen Millionen". Falujące glosy potężnego chóru to imponujące podsumowanie tej monumentalnej wizji.
Oprac.stp

Hymn UE w różnych wersjach językowych.

1. Wersja angielska

"ODE TO JOY"

O friends, not these sounds!
Let us strike up something more
pleasant, full of gladness.
Joy, beautiful divine spark,
Daughter of Elysium,
We enter, drunk with fire,
O heavenly one, your holy shrine.
Your magic once again bonds together
What custom strictly divided,
All Mankind become brothers
Where your gentle wings hold sway.

He who has the great good fortune
To be friend to a friend,
He who has won a dear wife,
Let him mix his rejoicing with ours!
Yes--and whoever has but one soul
Somewhere in the world to call his own!
And he who cannot, let him steal away,
Weeping, out of this company.
Joy is drunk by every creature
From Nature's breast;
Every good one, every bad one
Follows her rosy pathway.
She gave us kisses, and wine,
And one friend, tried unto death;
Even to the worm ecstasy is given,
and the cherub stands before God.

Gladly, as his Suns fly through
The magnificent plan of the heavens,
Run, my brothers, your own course
Joyfully, like a hero off to conquest.

Joy, beautiful divine spark, etc.
Let me embrace you, O millions!
This kiss is for the whole world!
Brothers, above the starry firmament
A loving Father must surely dwell.
Do you fall down, O millions?
Are you aware of your Creator, world?
Seek Him above the starry firmament!
For above the stars He must dwell.

Hymn Uniii Europejskiej.
2. Wersja francuska

Etincelle, Oh ! Joie divine
Jaillie de l'Elyséum
L'allégresse nous anime
Pour entrer dans ton royaume.
Par ta magie sont unanimes
Des peuples jadis divisés,
La ou ton aile domine
Regne la fraternité.
Soyons unis comme freres
D'un baiser au monde entier
Amis bâtissons une ere
De paix pour l'humanité.

Hymn Unii Europejskiej
3. Wersja niemiecka

ODE AN DIE RFREUDE

Freude, schöner Götterfunken
Tochter aus Elysium,
Wir betreten feuer-trunken,
Himmlische, dein Heiligtum !
Deine Zauber binden wieder
Was die Mode streng geteilt ;
Alle Menschen werden Brüder,
Wo dein sanfter Flügel weilt.
Seid umschlungen, Millionen!
Diesen Kuß der ganzen Welt!
Brüder, über'm Sternenzelt
Muß ein lieber Vater wohnen.